บางที.... เราก็สนิทกับใครสักคนอย่างไม่รู้ตัว...

บางที.... เราก็เหมือนรู้จักเค้าดีทั้งๆไม่ค่อยรู้จัก

................ทั้งที่รู้จักกันแค่ห่างๆ................

ไม่เคยคิดถึง..ไม่เคยนึกถึง...ไม่เคยสนใจมาก่อน......

แต่เรากลับได้เจอเค้าในบางโอกาส

"ในเวลาที่เราไม่มีใคร"

มาคอยให้เราตกใจ ว่าเจอกันได้ยังไง

ทั้งๆที่ตอนนั้นอยู่คนเดียว...

อยู่ในที่ๆไม่น่าจะได้เจอคนรู้จัก..

แต่กับได้เจอกับเค้า....

ทั้งๆที่ไม่น่าเป็นไปได้

ได้เจอเค้าทุกทีที่อยู่คนเดียว..ทั้งๆที่ไม่ได้นึกถึงเลย

กลายเป็นว่าเราได้เจอเค้าบ่อยๆ

.............................................

.............................

.................

......

ในขณะที่เรากำลังวิ่งตามใครสักคน...

อย่างไม่รุจักเหน็ดจักเหนื่อย.....

ได้แต่ไล่ตาม.........

วันหนึ่งก้คงรุสึกเหนื่อยขึ้นมา

.และเค้าก้คงไม่รุสึกอะไร

...............

สู้เราลองหยุดพักข้างทาง

แร้วค่อยๆเริ่มเดินต่ออย่างช้าๆ

เดินชมนกชมไม้..ดูวิวข้างทาง....

บางที..เราอาจจะพบอะไรบางอย่าง..หรือใครสักคนอยู่ข้างทางนั้น

ที่อยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน...รอวันให้เรามาพบ....

....วันที่เราเปิดใจ....ยอมรับใครสักคนใหม่ๆเข้ามาในชีวิต

...กล้าที่จะยอมรับอะไรใหม่ๆ....

ซึ่งมานอาจจาไม่แย่ก็ได้

แลบางที..มันอาจจะดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ...

....................................................

ชีวิตเราไม่มีอะไรแน่นอน....

เราไม่สามารถรุว่าคนที่ใช่จริงๆสำหรับเรานั้นคือใครกันแน่...

คนที่เราอาจพูดได้ว่า..ไม่สามารถรักใครได้มากเท่านี้แล้ว...

แต่มันก็แค่ตอนนั้น..ตอนนี้เท่านั้น

ต่อไป...อนาคต...มันอาจจะไม่ใช่ก็ได้....

(((เคยมาแล้ว...เลยพูดได้)))

.......เรามาลอง..เปิดใจ..ให้กับคนใหม่ๆบ้างเถอะ.......

คนที่ไม่ไกลตัวเราเกินไป

คนที่พร้อมจะรักเรา

คนที่สามารถรักเราได้

คนที่ไม่ได้ดีเลิศเลออะไรมากมาย

คนที่ใครๆก็ไม่ค่อยใฝ่ฝัน

คนที่อะไรๆก้ไม่ดีสำหรับใครๆ

....แต่....เค้าเป็นคนที่ดีสำหรับเราเท่านั้นพอ......

อย่าลืมประโยคนี้...."ไม่ดีไป..แต่ดีพอ"

................"และ"...................

คนที่เราไม่จำเป็นต้องวิ่งตาม

....แต่เป็นคนที่พร้อมรอเราเสมอ...

...และเป็นคนที่พร้อมเดินจูงมือ..ได้ก้าวไปพร้อมกัน+++++

และไม่จำเป็นต้องมองหาคนๆนั้นอีกล่ะ..

เพราะคนๆนั้น...

เค้าซ่อนอยู่ในดวงตา...ที่เราไม่เคยมอง

...แล้วตอนนี้ล่ะ..คุณได้มองเห็นคนๆนั้นรึยัง....